MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ: İcrai davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM: 1)Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 08/12/2016 tarihli ve 2016/283 Esas, 2016/480 sayılı Kararı ile; mahkumiyet,
2)Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 16/03/2017 tarihli ve 2017/172 Esas, 2017/392 sayılı Kararı ile; istinaf davasının reddi,
3)Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 04/09/2020 tarihli ve 2017/172 Esas, 2017/390 sayılı Ek Kararı ile; temyiz isteminin reddi.
Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar ile istinaf davasının reddine ilişkin asıl karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın 09/12/2021 tarihli dilekçesiyle 04/09/2020 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararın temyizinden feragat ettiği gözetilerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında Silifke Ağır Ceza Mahkemesince 08/12/2016 tarihinde görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunu inceleyerek karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK’nın 281/1. maddesinin 7035 sayılı Kanun ile mülga edilen 2. cümlesi atfıyla istinaf davasının reddine karar veren Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 30/03/2021 tarihli ve 2019/370 Esas, 2021/44 sayılı Kararında da açıklandığı üzere temyizi kabil olmayıp itiraz kanun yoluna tabi olduğu, CMK'nın 264. maddesi de gözetilerek sanığın 09/12/2021 tarihli temyiz dilekçesine ilişkin değerlendirmenin de itiraz mahiyetinde kabulü ile itiraz mercince değerlendirilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 22/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.