İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Tefecilik
...
HÜKÜM : 1) Hatay 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/12/2017 tarihli ve 2016/112 Esas,
2017/547 sayılı Kararı ile; sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet
2) Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 16/05/2018
tarihli ve 2018/228 Esas, 2018/1103 sayılı Kararı ile; ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanığın atılı suçtan beraatine
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle temyiz edenlerin sıfatları, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi;
03/06/2018 tarihinde tebliğ edilen hükmü katılan Hazine vekilinin CMK’nin 291/1-2. maddesinde öngörülen on beş günlük süre geçtikten sonra 06/08/2018 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, anılan Yasa'nın 298. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26/04/2016 tarihli, 2014/118 Esas ve 2016/208 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, tefecilik suçu ile korunan hukuki yarar ve bu bağlamda suçun topluma karşı suçlar bölümünde düzenlenmesi karşısında, bu suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamı, diğer bir ifadeyle kamu olduğu, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerektiği anlaşılmakla, ...'in sanık hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davasında suçtan zarar gören olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nin 233 ve 234. maddeleri gereğince davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu, ilk derece mahkemesince de kamu davasına katılmasına karar verildiği görülmekle, tebliğnamede yer alan temyiz isteminin reddine ilişkin düşünceye iştirak edilmeyerek incelemenin katılan ... vekilinin temyiz itirazlarıyla SINIRLI OLARAK YAPILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
TCK'nin 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için, kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması karşısında; sanık ile aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan katılanın iddiası, tanıklar ... ve ...'in aşamalardaki istikrarlı beyanları, sanığın tefecilik yaptığı şeklinde duyumlar elde edildiğine dair kolluk görevlilerince tanzim olunan 22/03/2017 tarihli tutanak ve tüm dosya kapsamına nazaran, sanığın, katılana verdiği 4.000,00 TL borca karşılık katılandan 8.000,00 TL değerindeki senedi alıp icra takibine koyduğu, böylece kazanç elde etmek amacıyla katılana ödünç para vermek suretiyle tefecilik suçunu işlediği anlaşılmasına rağmen, dosya kapsamına ve oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle ve yanılgılı değerlendirme sonucu Hatay 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/12/2017 tarihli ve 2016/112 Esas, 2017/547 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Karar başlığında 2013 yılı olan suç tarihinin 2015 şeklinde gösterilmesi suretiyle CMK'nin 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi gereğince bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 30/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yzl. İşl. Md.
...