MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/52 Esas, 2015/22 Karar
SUÇ : İkna suretiyle irtikap
HÜKÜMLER : Sanığın katılan ...'a yönelik eyleminin basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu kabulüyle mahkumiyet, mağdurlardan Aynur'a yönelik eyleminin basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu kabulüyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, Kutlay'a yönelik ikna suretiyle irtikap suçundan beraatine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade, bozma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun'un) 260/1. maddesine göre irtikap suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin vekili tarafından 7417 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Kanun'un değişiklik öncesindeki 18/2. madde ve fıkra hükmü uyarınca başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığına, sanık hakkında basit dolandırıcılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesinin karar tarihi itibariyle yürürlükte olan haline göre itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, aynı Kanun'un 264. maddesi de gözetilerek katılan ... vekilinin bu karara yönelik temyiz isteminin itiraz mahiyetinde olduğu ve itirazının Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.01.2022 tarihli ve 2022/90 Değişik iş sayılı Kararı ile değerlendirilip gerekli kararın verildiği anlaşıldığından, dosyanın bu yönden incelenmeksizin mahalline İADESİNE, incelemenin katılan ... vekilinin sanık hakkında verilen beraat ve mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanığın mahkemece oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen katılan ...'ya yönelik basit dolandırıcılık eylemi ile mağdur ...'a yönelik ikna suretiyle irtikaba teşebbüs olarak nitelendirilerek dava açılan ancak sübutu halinde dolandırıcılık suçunu oluşturabilecek eylemi için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirlenen 8 yıllık asli ve 12 yıllık ilavelî dava zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü, Mart 2013 olan son suç tarihi ile inceleme günü arasında ilaveli dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasa'nın 3 22... sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE 24.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.