MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/193 Esas, 2022/62 Karar
SUÇ : Rüşvet verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, düzeltilerek onama
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237. maddesine göre sanığa isnat edilen rüşvet verme suçundan doğrudan zarar görmeyen ... Orman İşletme Müdürlüğünün kamu davasına katılma ve temyiz hakkının bulunmadığı, mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının da temyiz hakkı vermeyeceği anlaşıldığından, vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin sanık müdafiinin ve vekalet ücretine hasren Hazine vekilinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Suç tarihinde ... Orman İşletme Şefliğinde orman muhafaza memuru olarak görev yapan ve depodan sorumlu olan, temyiz dışı ölü sanık ...’ın, orman emvalinin satış işlemi sonrası yükleme yapmak için bekleyen kamyon şoförü olan sanığa mesai saatinin bittiğini gerekçe göstererek yükleme için fazla mesai ücreti adı altında para talep etmesi, sanığın araya hafta sonu tatilinin girecek olması nedeniyle fazla beklememek için gerçekte ödenmesi gerekmeyen bu parayı ...'e vermesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanık ...'e isnat edilen eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 250/2. maddesinde düzenlenen ikna sureti ile irtikap suçunu oluşturtuğu, sanığın ise bu suçun mağduru olduğu bu itibarla beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yanılgılı değerlendirmeler sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğu halde kendisini vekille temsil ettiren katılan Hazine lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 23.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.