MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/1777 Esas, 2019/585 Karar
SUÇLAR : Zimmet, ihmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi (zimmet suçu için), İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmü kaldırılarak mahkumiyet (ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçu için)
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli ve 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasına 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Hazinenin katılma ve hükmü temyiz hakkının olmadığı anlaşılmakla, vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
Sanık hakkında kurulan zimmet suçundan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.06.2018 tarihli ve 2017/43 Esas, 2018/170 sayılı Kararı ile sanığın zimmet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e madde-fıkra ve bendi gereğince beraatine hükmedilmiştir.
B. İstinaf
Katılan Hazine vekili ile O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talepleri üzerine duruşma açılarak yapılan incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 28.02.2019 tarihli ve 2018/1777 Esas, 2019/585 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılan Hazine Vekilinin Temyiz İstemi
Sanığa atılı zimmet suçunun unsurlarının oluştuğunun bilirkişi raporuyla sabit olduğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken beraate hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi lüzumuna ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan Hazine vekilinin temyiz itirazı ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
III. KARAR
1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle Hazine vekilinin ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2.Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle hükümde katılan Hazine vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,05.03.2026 tarihinde karar verildi.