MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1982 Esas, 2022/2426 Karar
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Ankara 36. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2020/135 Esas, 2022/159 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62, 50/1-a ve 52/2-3. maddeleri uyarınca 75 tam gün karşılığı 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur.
B. İstinaf
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 14.12.2022 tarihli ve 2022/1982 Esas, 2022/2426 sayılı Kararı ile sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Objektif cezalandırılma koşullarının oluşmadığına, sanığın üzerine atılı suçun genel kastla işlenebilen bir suç olup taksirle işlenmesinin mümkün olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, bu nedenle hükmün bozulmasına ve sair hususlara ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Sanığın, katılana vekaleten davalı Hakimler ve Savcılar Kurulu'na karşı Ankara 16. İdare Mahkemesinde açtığı, katılanın hakim olarak görev yapmakta iken hakkında mesleğe kabul kararının kaldırılmasına yönelik 01.02.2017 tarihli Hakimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulu kararı ile kesinleşen anılan Kurul 3. Dairesinin 11.06.2015 tarih ve 2015/6279 sayılı Kararının iptali davasının kısmen reddine ilişkin 28.09.2018 tarihli Kararını 22.10.2018 tarihinde tebellüğ ettiği halde, otuz günlük istinaf süresi içerisinde istinaf etmediği kabulüyle atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; dava konusu hakimlik mesleğine kabul kararının kaldırılmasına ilişkin Kurul kararına karşı, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 159. maddesinin onuncu fıkrası uyarınca yargı yoluna başvurulmasının hukuken mümkün olmadığı, Ankara 16. İdare Mahkemesinin incelenmeksizin redde dair kararının da bu gerekçeye dayandığı nazara alınarak, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 257. maddesinde düzenlenen görevi kötüye kullanma suçunu oluşturması için somut olayda görevin gereklerine aykırı davranış yanında objektif cezalandırma şartı olan “kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olunması" ya da "kişilere haksız bir menfaat sağlanması" şartlarından birinin de bulunması gerektiği, bu itibarla sanık hakkında objektif cezalandırma koşullarından birinin oluşup oluşmadığı, oluştuysa ne suretle oluştuğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,
Hukuka aykırı görülmüştür.
III. KARAR
Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302/2. ve 307/5. maddeleri gereğince, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Ankara 36. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.12.2025 tarihinde karar verildi.