MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1291 Esas, 2022/1827 Karar
SUÇ : Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2022 tarihli ve 2022/102 Esas, 2022/148 sayılı Kararı ile sanığın görevi kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a-c madde, fıkra ve bentleri gereğince beraatine hükmedilmiştir.
B. İstinaf
Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 02.11.2022 tarihli ve 2022/1291 Esas, 2022/1827 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1. Katılanın Temyiz İstemi
Sanığın hakkında verilen mahkumiyet kararına karşı süresinde temyiz isteminde bulunmayarak 53 ay ceza infaz kurumunda kalmasına ve mahkumiyetin adli siciline kaydedilmesine sebebiyet verdiğine, temyiz incelemesi olsaydı beraat etme imkanının olabileceğine, verilen beraat kararının bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.
2. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi
FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yargılanan katılanın müdafiiliğini üstlenen sanığın, Bölge Adliye Mahkemesince katılan aleyhine verilen ve tefhim edilen karara karşı gerekçe göstermeden temyiz isteminde bulunduğuna, gerekçeli kararın tebliği sonrasında da 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde öngörülen süreden sonra gerekçeli temyiz dilekçesi verdiğine, böylece temyiz makamı tarafından temyiz isteminin reddine karar verilmesine neden olmak suretiyle ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediğine, anılan suçtan mahkumiyeti yerine beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi katılan ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.
III. KARAR
Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin Kararında, katılan ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca, Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.12.2025 tarihinde karar verildi.