MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1240 Esas, 2024/1158 Karar
SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın sanığa 17.05.2024 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen yasal süre içerisinde temyiz talebinde bulunmadığı ancak 14.06.2024 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme talebinde bulunduğu, dilekçe ekinde yer alan doktor raporları nazara alındığında yasal koşulları oluşan eski hale getirme talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiği kabul edilmiştir.
Sanık hakkında kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece
Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.02.2023 tarihli ve 2021/431 Esas, 2023/52 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5327 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5327 sayılı Kanun) 257/2. maddesi gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince hak yoksunluğu ve 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına hükmolunmuştur.
B. İstinaf
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 29.04.2024 tarihli ve 2023/1240 Esas, 2024/1158 sayılı Kararı ile sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın katılana yalnızca hukuki danışmanlık hizmeti verdiğine, katılanın sanığa yaptığı ödemelerin danışmanlık hizmetine ilişkin olduğuna, suç tarihinin yanlış tespit edildiğine, tekerrür hükümlerinin yanlış uygulandığına ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Mahkemece sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş ise de 15.07.2020 tarihli ve 31186 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 1136 sayılı Kanun'un 59. maddesine eklenen beşinci fıkra ile avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları hakkında 5271 sayılı Kanun'un 286/2. maddesinin uygulanmayacağı hükmünün getirildiği ayrıca 7343 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile 1136 sayılı Kanun'a eklenen ve 30.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren geçici 24. madde ile de anılan Kanun'un 59/5. maddesinin, bu tarihten itibaren 15 gün içinde talep etmek koşuluyla avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle bölge adliye mahkemesi ceza dairelerince 15.07.2020 tarihinden önce verilmiş kesin nitelikteki kararları hakkında da uygulanmasına olanak sağlandığı, bu kapsamda Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin tekerrüre esas alınan 06.11.2018 tarihli ve 2018/170 Esas, 2018/561 sayılı Kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın temyiz edildiği, Dairemizin 16.09.2024 tarihli, 2023/5021 Esas ve 2024/8990 sayılı bozma Kararı üzerine Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.02.2025 tarihli ve 2024/348 Esas, 2025/91 sayılı Kararı ile sanık hakkında yeniden hüküm verildiği, henüz kesinleşmemesi nedeniyle anılan hükmün tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başka ilamın da olmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu hukuka aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.
III. KARAR
Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereğince ilk derece mahkemesine ait hüküm fıkrasının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin yedinci ve sekizinci paragrafının hükümden tamamen çıkarılması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,30.03.2026 tarihinde karar verildi.