(634 S. K. m. 44) (3290 S. K. m. 9)
Dava: Taraflar arasındaki 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası uyarınca tapu sicilinde kaydı ve arsa payları bulunmayan bir bağımsız bölümün imar affı ile ilgili 2981 sayılı yasa gereğince tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili yönünden süresinde verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Kat irtifaklı bir apartmanın üzerine sonradan davacı tarafından yapılan fakat tapu sicilinde kaydı ve arsa payı bulunmayan bir bağımsız bölümün, imar affı ile ilgili 2981 sayılı yasa gereğince tapuya tescili dava edilmiştir.
Dava konusu bağımsız bölüme henüz arsa payı verilmemiş ve bağlı olduğu ana taşınmaz da tapuya halen kat irtifaklı olarak kayıtlı bulunmuş olmasına göre mahkemece davanın 2981 sayılı yasada değişiklik yapan 3290 sayılı kanunun 9. maddesi hükümleri içinde çözümlenmesi ve bu maddede yazılı koşulların ayrı ayrı araştırılıp incelenmesi ve öteki kat maliklerine ödenmesi gereken bedelin hesaplanması ve sonuçta bu bağımsız bölümün davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi doğru bulunmuş ve davalıların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak; kat irtifakı kurulurken ana taşınmazdaki öteki bağımsız bölümlere ait arsa payları (760) payda üzerinden hesaplanıp tapuya tescil edildiğine göre, dava konusu bağımsız bölüme verilerek yeni arsa payının da aynı payda üzerinde hesaplanması veya payda değişecekse, bu değişikliğin tüm bağımsız bölümlerin arsa paylarına da yansıtılması gerekirken, bilirkişilerce yeni bağımsız bölüme verilen arsa paylarına da yansıtılması gerekirken, bilirkişilerce yeni bağımsız bölüme verilen arsa payının (960) payda üzerinden hesaplanıp, davalılara ait bağımsız bölümlere önceden 760 payda üzerinden verilmiş ana paylarında hiç bir değişiklik yapılmaması ve bu yanılgının karara da aynen geçirilmesi,
2 - Davalılar toplam 495.592 lira ödeme yapılmasına karar verildiğine göre karar harcının da bu miktar üzerinden ve nisbi olarak hesaplanması gerekirken sadece 1500 lira maktu harç ile yetinilmesi, doğru bulunmamıştır.
Davalıların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 2.3.1987 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy