(634 S. K. m. 16, 44)
Dava: Kat mülkiyetine geçilmiş bir apartmanda 9 no.lu çatı kat maliki olan davalılar 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 44. maddesi gereğince alınması gerekli olan oybirliğine dayalı kat malikleri kurulu kararını almadan çatı katını tam kata çevirdiklerinden sonradan yapılan bu eklemelerin yıktırılarak bu tam katın yeniden çatı katı haline getirilmesine karar verilmesi dava edilmiştir.
Karar: Davalılar 3194 sayılı İmar Yasasının geçici 7. maddesi gereğince kat malikleri kurulundan karar alınmasına gerek bulunmadığından açılan davanın reddini savunmuşlardır.
Sözü edilen geçici 7. maddeye göre (Boğaziçi alanındaki mevcut çıkma katlar aynı gabari içinde kalmak şartı) ile tam kata iblağ edilir.
Dava konusu bağımsız bölüm hakkında bu geçici 7. madde hükmünün uygulanabilmesi için;
1. 9 no.lu bağımsız bölümün içinde bulunduğu ana taşınmazın (Boğaziçi alanı) dahilinde kalıp kalmadığının Belediyeden sorularak tespiti,
2. Tam kata iblağ için yapılan eklemelerin aynı gabari içinde olup olmadığının bilirkişilerce saptanması gerekir.
Mahkemece bu yönler araştırılıp Boğaziçi alanı içinde ve aynı gabari dahilinde kaldığının tespiti halinde davanın reddine karar verilmesi gerekirken yukarıda iki madde halinde yazılı hususlar araştırılmadan eksik incelemeyle davanın kabulüne hükmolunması doğru bulunmamıştır.
Sonuç: Davalıların temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle H.U.M.K. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.09.1989 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
KARŞI OY YAZISI
634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 44. maddesinde ana gayrimenkul üzerine kat ilavesi veya mevcut çekme ket yerine tam kat yapılması için kat malikleri kurulunun buna oybirliği ile karar vermesinin zorunlu olduğu İmar Kanununun geçici 7. maddesinde, Boğaziçi alanında mevcut çekme katların aynı gabari içinde kalmak şartı ile tam kata iblağ edilebileceği kurala bağlanmıştır.
Olayda önemli olan İmar Kanunu ile kabul edilen bu geçici hükmün Kat Mülkiyeti Kanununda yer alan ve yukarıda açıklanan kuralı bertaraf edip etmediği noktasıdır.
Kanunları; tüm kuralları, bilhassa Anayasa'da yer alan hükümleri dikkate alarak hak ve hürriyetleri en az kısıtlar şekilde yorumlamak gerekir.
Kat Mülkiyeti Kanununda, bu mülkiyet türünün kapsamı tayin edilmiştir. Teras gibi yerlerin ortak yerler olduğu, bu gibi yerlerde tüm maliklerin arsa payı oranlarına göre ortak mülkiyet hakları bulunduğu açıklanmıştır. Anayasanın 35. maddesinde mülkiyet hakkı teminat altına alınmış; ancak, kamu yararı amacıyla kanunla sınırlanabileceği ve 46. maddesinde de Devlet ve kamu tüzel kişilerinin kamu yararına gerektirdiği hallerde kamulaştırma yapılabileceği hükme bağlanmıştır. İmar Kanunu ile Anayasa'nın 35. maddesinden güç alan yetki kullanılmakta olup kanunun maksadının taşınmaz mal kullanımının kamu yararı amacıyla sınırlanmasına ilişkin olduğu açıktır. Şu halde bu kanunda yer alan hükümleri bu maksat çerçevesinde yorumlamak icap eder. Söz konusu geçici 7. maddede yer alan hüküm daha önce mer'i imar mevzuatı çerçevesinde inşa edilen çekme katların üzerindeki kısıtlamayı kaldırıcı niteliktedir. Burada kat maliklerinden bir kısmının mülkiyet hakkının kanunla alınarak diğer birine verilmesinin amaçlandığını düşünmek hem kanunun tümünden anlaşılan amacına hem de Anayasa'nın yukarıda işaret edilen 46. maddede yer alan hükmüne aykırı düşer. Söz konusu 7. geçici maddede paydaşlara verilecek arsa payı karşılığı hakkında hükme yer verilmiş olması da başka türlü yoruma varılmasını gerektirici açıklıkta kabul edilemez. Söz konusu geçici maddenin, hiç bir sözcüğü 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 24. maddesinde yer alan ana gayrimenkulün üzerine kat ilavesi veya mevcut çekme kat yerine tam kat yapılması için kat malikleri kurulunun buna oybirliği ile karar vermesi zorunlu olduğu yönündeki hükme istisna getirdiğine delalet edecek nitelikte değildir. Kat Mülkiyeti Kanununun 44.maddesinde yer alan kural çerçevesinde kat malikleri çerçevesinde kat malikleri kurulunca alınan karar üzerine yapılan çekme katın tam kata iblağ işlemlerinde de söz konusu geçici maddeden yararlanmak mümkündür. Zira 3194 sayılı İmar Kanunu imar amaçlı kanun olup 8 inci maddesinde açıklandığı üzere özel kanun'a aykırı olmayan hükümlerinin uygulanması gerekir. Olayda bu maddenin uygulama yeri yoktur. Sayın çoğunluğun 7. maddenin uygulanması yolundaki bozmasına karşıyım.
Full & Egal Universal Law Academy