(2942 S. K. m. 30)
Taraflar iki idare arasında 2942 sayılı Yasanın 30. maddesine göre taşınmaz mal devri nedeniyle kararlaştırılan bedelin artırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; davanın süre yönünden reddine dair verilen hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de, dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Dava, iki idare arasında 2942 sayılı Yasanın 30. maddesine göre taşınmaz mal devri nedeniyle kararlaştırılan bedelin artırılması istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya münderecatına göre, her iki idare taşınmaz malın devri ve bedelinde anlaşmışlar ve işlem kesinleşmiştir. Bundan sonra bedelin ödenmemesi halinde mal sahibi idarenin ödenmeyen bedelini isteme hakkı vardır. Bu nedenle, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde bulunmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve harçtan artan paranın istendiğinde ödeyene geri verilmesine, 24.03.1994 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy