(2942 S. K. m. 23)
Dava: Taraflar arasındaki kamulaştırılan taşınmaz malların geri alım istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, kamulaştırılan taşınmaz malların geri alım istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir. Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dinlenen tanıklar kamulaştırma yılı olan 1996 tarihinde pazar yeri için demir direkler dikildiğini, bilahare kaldırılarak beton direklerin dikildiğini, halen beton direklerin mevcut olduğunu belirtmişler, inşaat mühendisi teknik bilirkişi ise 7-10 m. aralıklarla, 1,5-2 m. yüksekliğinde 10-15 cm. ebadında beton direklerin bulunduğunu belirtmiştir. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 23. maddesine göre taşınmaz malın iade edilebilmesi için kamulaştırma maksadına uygun hiçbir tesis yapılmamış, olduğu gibi bırakılmış olması gerekir. Olayımızda tanıkların beyanı ve bilirkişi raporu ile dava konusu yerin pazar yeri amacına uygun özgülenmiş bulunması nedeniyle davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi, doğru görülmemiştir.
Sonuç: Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine 17.11.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy