(2942 S. K. m. 10)
Dava: Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırılmasına karar verilen taşınmazın bedelinin tesbiti ve taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili ile birleştirilen kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, tesbit ve tescil davasının kabulüne, tazminat davasının konusuz kaldığından hüküm kurulmasına yer olmadığına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırılmasına karar verilen taşınmazın bedelinin tesbiti ve taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili ile birleştirilen kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, bedel tesbiti ve tescili davasının kabulüne, birleştirilen kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili hususundaki davanın konusu kalmadığından reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa niteliğinde kabulü ile emsal taşınmazlara göre değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik olmadığı gibi, birleştirilen kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının da konusu kalmadığından reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Ancak;
1- Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin karşılaştırılmasında, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek fazla bedele hükmedilmesi,
2- Davacı idare, dava konusu taşınmaza, kamulaştırma yapmaksızın el atarak taşınmaz bedelinin tahsili davasının açılmasına sebebiyet verdiğinden, birleştirilen bu dava için taşınmaz malikince yapılan yargılama giderlerinin davacı-karşı davalı idareden tahsiline karar verilmemesi,
Sonuç: Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere geri verilmesine, 12.09.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy