(2942 S. K. m. 23)
Dava: Taraflar arasındaki 2942 s. Kamulaştırma Yasasının 23. maddesi uyarınca kamulaştırılan taşınmazların, kamulaştırma amacına uygun kullanılmaması sebebiyle sahibince geri alınması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarda tarih ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca tetkiki davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunarak iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;
Karar: Dava, 2942 s. Kamulaştırma Yasasının 23. maddesi uyarınca kamulaştırılan taşınmazların, kamulaştırma amacına uygun kullanılmaması sebebiyle sahibince geri alınması istemine ilişkindir.
Mahkemece, taşınmazların davalı idarece park sahası olarak kullanıldığından bahisle sabit olmayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekiline temyiz edilmiştir.
Kamulaştırılan bir taşınmazın, önceki maliki tarafından 2942 s. Kamulaştırma Yasasının 23. maddesine göre geri alınabilmesi; kamulaştırma veya başka bir idareye devir yapılmış ise devir amacına uygun hiçbir işlem yapılmaması ya da kamu yararına yönelik bir ihtiyaca tahsis edilmeyerek taşınmazın olduğu gibi bırakılması halinde mümkündür.
Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporları, mahkemece gözlemi ve bütün dosya kapsamından, dava konusu taşınmazların bir kısmının yeşil alan olarak kullanıldığı, bu kısımların etrafının ayırma taşlarıyla çevrildiği yaya kaldırımları ve bordürlü yol alanları bulunduğu, bir kısmının da beton kaplanmak suretiyle otopark olarak kullanıldığı anlaşılmıştır.
Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve kanuna uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve yeniden harç alınmasına yer olmadığına 22.11.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy