(5393 S. K. m. 73) (3194 S. K. m. 10)
Dava ve Karar: Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, davanın Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, Yenimahalle Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Yenimahalle Belediye Başkanlığı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davalı Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine, davalı Yenimahalle Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Yenimahalle Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; dava konusu taşınmazın 44675 ada 25 nolu parsel olarak 25.07.2001 tarihinde kesinleşen imar planı ve bunun uygulaması olan 84180/1 nolu parselasyon planı kapsamında kentsel rekreasyon alanında kaldığı; bu planın kesinleşen idare mahkemesi kararıyla iptali üzerine 19.12.2010 günü kesinleşen 84180/2 nolu parselasyon planıyla 40 nolu parsel olarak yine kentsel rekreasyon alanında kaldığı ve 01.06.2011 tarihinde tapuya tescillerinin sağlandığı anlaşılmıştır.
Buna göre 2001 yılında kesinleşen 1/1000 planında kentsel rekreasyon alanı olarak ayrılan taşınmaza fiilen el atılmadığı anlaşılmış ise de, 15.12.2010 gün ve 2010/5-662/651 sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun benzer konudaki içtihadı da gözetilerek, 3194 sayılı imar kanununun 10. maddesinin amir hükmü uyarınca 1/1000 ölçekli uygulama imar planının kesinleştiği tarihten itibaren 5 yıl içinde ayırma amacına uygun olarak kamulaştırma görevinin yerine getirilmemesi ve malikin mülkiyet hakkının süresi belirsiz şekilde kısıtlanması nedeniyle taşınmaz bedeli verilmelidir.
Ancak;
Mahkemenin gerekçesinde Büyükşehir Belediye Yönetimi hakkındaki 3030 sayılı Kanun ve Yönetmeliğinin 25. maddesi gereğince, dava konusu taşınmazın yüzölçümü 30 dekardan küçük olduğundan Yenimahalle Belediye Başkanlığının sorumlu olduğu belirtilmiş ise de, ilgili Yönetmelik 21.12.2011 tarihinde yürürlükten kalktığı gibi, 5998 sayılı Yasayla değişik 5393 sayılı Yasanın 73. maddesi gereğince, kentsel rekreasyon alanlarında yetkili belediye, Büyükşehir Belediyesi olduğundan, Yenimahalle Belediye Başkanlığı hakkında açılan davanın husumetten reddiyle, Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Sonuç: Davalı Yenimahalle Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy