(2942 S. K. m. 10)
Dava: Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;
1) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak kabul edilen çeltiğin, taşınmazın bir dekarından elde edilebilecek brüt gelirinden indirilmesi gereken üretim masraflarının, Türkiye ortalaması dikkate alındığında, brüt gelirin 1/3'ü oranında olması gerektiği gözetilmeden, daha fazla miktarda üretim masrafı yapıldığının kabulü ile az bedel tespiti,
2) Taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özellikleri, konumu ve yerleşim alanına mesafesi gözetilerek gelir metoduna göre tespit edilen m2 birim bedeline % 20 oranında objektif değer artırıcı unsur uygulanması gerekirken, yerleşim merkezine olan uzaklığı dikkate alınarak daha aza karar verilmesi,
3) Dava konusu taşınmaza ilişkin acele el koyma dosyasında, taşınmaz üzerinde ağaçlar olduğu belirlenerek maktuen değer biçilmesine rağmen, yapılan keşif sonucunda alınan bilirkişi kurulu raporunda ağaç bedeli verilmemiştir. Ağaçların değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki yaş ve cinslerine göre birim fiyatlarının İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip, bedelleri tespit edilerek hüküm altına alınması gerekirken, gerekçesi gösterilmeden ağaç bedelinin hesaplamaya dahil edilmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy