Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davalılardan T.. K..’ün davayı kabul etmesi nedeni ile bu paydaş bakımından davanın kabulüne,diğer paydaşlar yönünden Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde yer alan ön koşullar yerine getirilmeden dava açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki delil ve belgelere göre bir kısım davalılara dava dilekçesinin usul ve yasaya uygun şekilde tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.
Dava dilekçesi tebliğ edilmeyen davalıların (ölü olduklarının tespiti halinde sunulacak veraset belgelerine göre mirasçılarının); Kamulaştırma Kanununun 14/5. maddesi uyarınca davaya dahil edilmesinden sonra açık adresleri aynı Kanunun 7. maddesi ve Tebligat Kanununun 28. maddesinde belirtilen tapu, vergi ve nüfus kayıtları üzerinden, resmi özel müessese ile dairelerden ve ayrıca zabıta marifetiyle yaptırılacak araştırma ile belirlenip, Tebligat Kanunun hükümlerine göre dava dilekçesi ve ekleri davalılara tebliğ edilip, taraf teşkili sağlanarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi, (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 02.02.2011 gün ve 2010/5-546-2011/11 sayılı kararı)
Doğru görülmemiştir.
Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.