MAHKEMESİ: Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 25/06/2013
NUMARASI: 2010/740-2013/328
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- K A R A R –
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek binaya değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Zemin bedelinin tespitine gelince;
1)Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak bedel tespit edilmesi yöntem itibari ile doğrudur. Ancak;
Dava konusu taşınmaz ile aynı mahallede bulunan ve aynı proje kapsamında kamulaştırılan 567 ada, 20 parsele ilişkin olarak Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/415 esas sayılı dava dosyasında Haziran 2011 tarihi itibariyle taşınmazın metrekaresine 622,00-TL. değer biçildiği ve verilen karar temyiz incelemesinden geçtiği halde, bu dosyada 1.217,00-TL. üzerinden bedel belirlendiğinden, dava konusu taşınmazın asgari vergi değeri Belediye Başkanlığından getirtildikten sonra, yukarıda belirtilen davadaki bedelden ayrılma gerekçeleri konusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp, dava konusu taşınmaz ile, emsalin vergi değerleri de karşılaştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,
2) 2942 sayılı kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca yürütülen faizin karar tarihine kadar uygulanması gerektiği halde, böyle bir tarih aralığı konulmaksızın faize karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.