MAHKEMESİ: Nizip 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 25/03/2013
NUMARASI: 2012/1422-2013/644
Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- K A R A R –
Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.
Birecik Barajı tesis etmek amacı ile yapılan kamulaştırmadan dolayı dava konusu taşınmazın kenarında bulunduğu barajın içme suyu temini için kullanılması ve bu nedenle taşınmazın mutlak koruma alanında kalması hususu ile davalı Bakanlığın herhangi bir ilgisi bulunmamaktadır.
Davalı idarenin 2942 sayılı Yasanın 12. maddesi bakımından sorumluluğuna gelince;
Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, davacılar tarafından daha önce 2942 Sayılı Yasanın 12. maddesi uyarınca baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin olarak açılan Nizip Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.12.2004 tarih, 2004/991Esas 2004/826 Karar sayılı dava dosyasında taşınmazın yüzölçümü nazara alınarak, gelir metoduna göre tespit edilen değerinin yüzde otuzbeşi oranında değer düşüklüğü tazminatına hükmedildiği, bu kararın Dairemizin 2005/2653 Esas-2005/3417 Karar sayılı ilamı ile ONANARAK kesinleştiği anlaşıldığından, tarafları, konusu ve hukuki sebebi aynı olan iş bu davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.