MAHKEMESİ : Vezirköprü 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 01/07/2013
NUMARASI : 2012/405-2013/482
Taraflar arasındaki Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- K A R A R –
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Çeltik tarlası niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğru olduğu gibi taşınmaza kapama bahçe niteliği kazandırmayan ağaçlara maktuen değer biçilmesinde de bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;
Dairemizin denetiminden geçen Vezirköprü 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/362 esas-2011/1687 karar sayılı dosyasında 2010 yılı itibariyle yapılan değerlendirmede çeltiğin dekara verimi 900 kg, toptan kg satış fiyatı ise 0,95-TL olarak kabul edildiği gibi 2011 yılı resmi verilerine ilişkin Vezirköprü İlçe Tarım Müdürlüğünün yazısında da dekara verimi 950 kg, toptan kg satış fiyatı ise 1,1-TL olarak bildirilmiştir.
Tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değeri tespit edilirken bilirkişilerce dekara verimin son yılların ortalamasının ve değerlendirme yılına ilişkin hasat dönemi ortalama kg satış fiyatının esas alınması gerekir.
Bu durumda 2012 yılında Vezirköprü ilçesinde değerlendirmeye esas alınan çeltik ürünü için maliyet hesabı yapılmadığı gözetilerek çeltiğin uzun yıllar ortalama verim miktarının dekar başına 950 kg olduğu anlaşıldığından bu miktar esas alınarak değer tespiti gerekirken verimin daha düşük olduğundan bahisle az bedele hükmedilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy