MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 30/12/2011
NUMARASI : 2011/63-2011/429
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalılar vekilincede temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla duruşma için belirlenen 19.06.2012 günü temyiz eden davacı idare vekili Av. Ç.. T.. ile davalılar vek.Av.Ahmet yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve Dairemizin geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.
- K A R A R -
Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;
1)Davalılardan Ahmet davaya konu kamulaştırma işleminin iptali için idare mahkemesinde dava açtığı, Samsun 1. İdare Mahkemesi'nin 2011/331-1504 sayılı kararı ile dava konusu kamulaştırma kararının 2863 sayılı Yasanın 15. Maddesindeki koşullar oluşturulmadan tesis edildiğinden kamulaştırma işleminin iptaline karar verildiği, kararın davacı idarenin temyizi üzerine dosyanın Danıştay'a gönderildiği ve halen kesinleşmediği anlaşılmıştır.
Bu durumda, davalılardan Ahmet yönünden söz konusu dava neticesi bekletici mesele yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,
2)Dava konusu taşınmaz arsa niteliğinde olup, arsalara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi gereğince değerlendirme tarihinden önceki özel amaçlı olmayan serbest satışlar emsal alınmak suretiyle değer biçilmesi gerektiği gözetilmeden Anonim Şirkete yapılan özel amaçlı satış emsal alınarak değer biçildiği gibi, dava konusu taşınmaz ile emsalin değerlendirme tarihi olan 2011 yılına ait Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca resen belirlenen emlak vergi değerlerine ters orantılı olarak emsalin dava konusu tşaınmazdan çok daha değerli olduğu kabul edildiğinden bilirkişi raporları geçersizdir.
Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmazın bulunduğu yerden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli, özel amaçlı olmayan satışları bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emlak celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
3) Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,
4) Dava konusu taşınmazın tapu kaydı üzerinde 1710 sayılı Yasanın 8. Maddesi gereğince konulmuş eski eser şerhi bulunup, 1. ve 2. derecede korunması gerekli kültür varlığı olduğundan taşınmaz üzerindeki yapılara 5. Sınıf D grubu olarak değer biçilmesi gerekirken, 3. Sınıf A grubu olduğu kabul edilmek suretiyle düşük bedeli tesbiti,
5) Taşınmaz üzerindeki ağaçların yaş, cins ve verim durumlarına göre maktu değerlerini gösterir resmi veriler İl Tarım Müdürlüğü'nden getirtilip rapor denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,
6) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, tespit edilen kamulaştırma bedeline 01.05.2011 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.100,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.100,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 27.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.