MAHKEMESİ : Vezirköprü 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 26/06/2013
NUMARASI : 2012/716-2013/390
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- K A R A R –
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların Hazine adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;
1) Aynı kamulaştırma nedeniyle kamulaştırılan komşu taşınmazların, sulu tarım arazisi olarak kabul edildiği ve davalı tarafın savunmaları da dikkate alınarak dava konusu taşınmazın sulanma imkanına sahip olup olmadığı araştırılıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, taşınmazın sadece devlet tarafından yapılmış sulama tesisi bulunmaması nedeniyle kuru tarım arazisi kabul edilerek değer belirleyen rapora göre eksik inceleme ile hüküm kurulması,
2- Kuru kabul edilse bile hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda, buğday, saman ve silajlık mısır verim miktarları değerlendirme tarihi olan 2012 Vezirköprü Tarım İlçe Müdürlüğü verilerine göre belirlenmiş; dosyada mevcut, Vezirköprü Tarım Müdürlüğü cevabi yazısına göre, 2012 yılında yaşanan yağış yetersizliği nedeniyle hububatta %40, samanda ise %50 verim düşüklüğü yaşandığı bildirilmiştir.
Dairemizin denetiminden geçen aynı mevkide bulunan kuru tarım arazisi niteliğindeki taşınmazlara ilişkin dosyalarda 2010 yılı verilerine göre buğdayın dekara verimi 500, samanın 450, silajlık mısırın 3000 kg olarak değerlendirilmiştir.
Yargıtay uygulamalarına göre arazi niteliğindeki bir taşınmazın değeri belirlenirken daha önceki yıllara ilişkin olarak (5yıl ) normal koşullarda Tarım İlçe Müdürlüğünce tespit edilen verim miktarlarının dikkate alınması gerekir.
Verim miktarlarının geçmiş yıllara oranla bir yılda bu denli değişip azalmış olmasının olağan kabulü mümkün değildir.
Bu durumda mahkemece, taşınmazın , normal veriminin alındığı yıllar ortalamasına göre bedelinin tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden değer biçen rapora göre az bedel tespiti,
3- Dava konusu taşınmaz mal üzerinde, dosya kapsamındaki bilgilere göre; mesken ve samanlık, kümes, taş duvar ve beton oluk olup, yasal değerlendirme yönünden yapı niteliğindedir. Anılan Kanunun Kıymet Takdiri Esaslarını düzenleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının yapılara ilişkin (h) bendi gereğince, değerlendirme tarihindeki resmi birim fiyatlarına göre yıpranma payı oranı belirtilerek tutarının düşülmesi ve bedel tesbitine etkisi olan diğer objektif ölçüler de gözönünde tutularak 4. fıkrada açıklandığı gibi her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı dayanaklarıyla gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin tesbit edilmesi gerekmektedir.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yıpranma payı oranı her bir yapı bakımından gösterilmiş ise de bu oranın tespitinde esaslı unsur olan, yapıların yaşı, raporda belirtilmemiştir. Bu hususta bilirkişiden ek rapor alınması düşünülmeksizin denetime elverişli olmayan rapora göre hüküm tesis edilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle temyiz eden davalılar yararına H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy