MAHKEMESİ: Halfeti Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 11/03/2015
NUMARASI: 2014/92-2015/260
Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazlardan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- K A R A R –
Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazlardan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece dava konusu 66 parsel sayılı taşınmaz bakımından davanın kesin hüküm bulunduğundan reddine, 11 parsel sayılı taşınmaz bakımından kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Dava konusu .... parsel sayılı taşınmaz yönünden davacılar murisi tarafından Halfeti Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/63 Esas 2005/96 Karar ve 2007/45 Esas 2007/63 Karar sayılı dosyalarından aynı taşınmaza ilişkin, aynı taraflar arasında, aynı dava sebebine dayanarak açılan dava ve ek dava kabul edilip kesinleşmiş olduğundan davanın HMK'nin 114/i maddesi anlamında kesin hüküm bulunması nedeniyle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bu nedenle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Davalı idare vekilinin temyizine gelince;
... parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak, aynı dava sebebine dayanan, davacılar murisi S. Ş. tarafından davalı idareye karşı açılan Halfeti Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/243 Esas ve 2006/189 Karar sayılı dosyasında, mücavir alan kamulaştırmasına dair ilanın indirildiği tarihten itibaren 1 yıllık süre içinde müracaat hakkı kullanılmadığından
bahisle davanın reddine karar verildiği ve kararın 24.05.2007 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından davacılar HMK'nin 303/3. maddesi uyarınca karar halefiyet yoluyla davacıları da bağlayacağından bu parsel yönünden de HMK'nin 114/i maddesi gereğince, davanın, kesin hüküm reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, açıklanan nedenlerle hükmün H.U.M.K. 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.