MAHKEMESİ : Nizip 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 15/04/2014
NUMARASI : 2012/293-2014/396
Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- K A R A R –
Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.
Alınan raporlar ve yapılan inceleme hüküm vermeye elverişli değildir. Şöyle ki;
1) Dava konusu taşınmazda yapılan gözlemde patika yolunun olduğu, kuzeyinden yeni yapılan asfalt yolun geçtiği, ekonomik ve sosyal yönden kısıtlılık oluşmadığının belirtildiği halde aynı taşınmazın diğer paydaşı tarafından açılan 2012/290 esas ve 2014/988 karar sayılı dosyada ise taşınmazın bir kısmında yol bulunmadığı ve niteliği itibariyle sosyal ve ekonomik yönden yararlanma imkanının olmadığı gözlenmiştir. Bu durumda aynı taşınmaza ilişkin iki dosyada farklı gözlemler yapıldığından yeniden keşif yapılmak suretiyle Kamulaştırma Kanununun 12. maddesi kapsamında yerleşme düzeninin bozulup bozulmadığı, sosyal ve ekonomik yönden yararlanma imkanlarının ve ulaşım imkanlarının kısıtlanıp kısıtlanmadığı araştırılıp, ayrıntılı şekilde gözlenerek çelişkinin giderilmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması,
2- Dava konusu taşınmazın diğer paydaşı tarafından açılıp, Dairemiz denetiminden geçen Nizip Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/290 Esas ve 2014/988 Karar sayılı dosyada, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, taşınmazdaki fıstık ağaçlarının yaşının 20-25 olduğu ve verimin 75 kg olduğu kabul edilerek 12,52 TL/m2 değer biçilmiş olduğu, buna karşılık eldeki dosyada ise değerlendirme tarihi aynı olduğu nazara alındığında ağaçların yaşının 30-35 olup, verimin 85 kg alınması suretiyle 14,30-TLm2 değer biçilmiş olması nedeniyle çelişkili bir sonuca ulaşılmış olduğu anlaşıldığından, bu çelişkinin giderilmesi yönünden farklı bir bilirkişi heyeti ile yeniden keşif yapılmak suretiyle alınacak rapora göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan açıklanan nedenlerle hükmün H.U.M.K. 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy