MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- K A R A R –
Davalılar ... ve ...'a yapılan gerekçeli karar ve davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin tebligatları geçersizdir. Şöyle ki;
Davalıların evde olmadığından bahisle gerekçeli kararın ve davacı idarenin temyiz dilekçesinin Tebligat Kanunu 21. maddesine göre mahalle muhtarına yapıldığı, ancak tebligatların Tebligat Yönetmeliğinin 30. maddesindeki şartları taşımadığı anlaşılmıştır.
Bu durumda;
Öncelikle, mümkünse Tebligat Kanununun 10/2. maddesi gereği davalıların mernis adreslerine, mümkün olmaması halinde;
2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7. maddesi ve Tebligat Kanununun 28. maddesinde yazılı tapu, vergi ve nüfus kayıtları üzerinden, resmi ve özel müessese ile dairelerden ve ayrıca zabıta marifetiyle araştırılarak, tespit edilen adreslerinde gerekçeli karar ile davacı idarenin temyiz dilekçesinin usule uygun tebliğ edildikten, adresinin tespit edilememesi halinde ilânen tebligat yapıldıktan ve temyiz süresi de beklenildikten sonra,
Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.