TARİHİ : 18/03/2015
NUMARASI : 2013/138-2015/125
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- K A R A R –
1-Davalı Hayriye Tunbaş'a mahkemenin gerekçeli kararı ve davacı idarenin temyiz dilekçesi, davalı N.. B..'a ise mahkemenin gerekçeli kararı tebliğ edilmemiştir.
Hayriye Tunbaş'a gerekçeli karar ve davacı idarenin temyiz dilekçesi; N.. B..'a ise mahkemenin gerekçeli kararı tebliğ edilip temyiz süresi beklenildikten,
2-Davalı L.. U..'ya yapılan gerekçeli karar ve davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin tebligatları geçersizdir. Şöyle ki;
Davalının evde olmadığından bahisle, gerekçeli kararın ve davacı idarenin temyiz dilekçesinin Tebligat Kanununun 21. maddesine göre mahalle muhtarına yapıldığı, ancak tebligatların Tebligat Yönetmeliğinin 30. maddesindeki şartları taşımadığı anlaşılmıştır.
Bu durumda;
Öncelikle, mümkünse Tebligat Kanununun 10/2. maddesi gereğince davalının Mernis adresine, mümkün olmaması halinde;
2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7. maddesi ve Tebligat Kanununun 28. maddesinde yazılı tapu, vergi ve nüfus kayıtları üzerinden, resmi ve özel müessese ile dairelerden ve ayrıca zabıta marifetiyle araştırılarak, tespit edilen adresinde gerekçeli karar ile davacı idarenin temyiz dilekçesinin usule uygun tebliğ edilmesinden, adresinin tespit edilememesi halinde ilânen tebligat yapıldıktan ve temyiz süresi de beklenildikten,
Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.