MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- K A R A R –
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;
1-Mahkemece, bozma kararına uyularak bedel tespit edildiği belirtilmişse de, bozma gereği yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;
Bozma kararında, arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve Kamulaştırma Kanununun 11. maddesinin 3. fıkrasına göre kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan serbest emsallara göre taşınmaz değerinin hesaplanması gerektiği belirtildiği halde, bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak kabul edilen satış bozma öncesinde olduğu gibi serbest satış olmayıp, kesinleşen başka bir mahkeme kararında belirlenen bedeldir. Bu nedenle uygun emsal olarak değerlendirilemez ve kaldı ki, taşınmaza komşu parsel olduğu ve bu itibarla yakın değerde olması gerektiği gözetilmeden, dava konusu taşınmazın, bitişik taşınmazdan %43 oranında daha değerli olduğu kabul edilerek bedel tespit edildiğinden rapor geçerli değildir.
Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,
2-İlk hüküm de belirtilen bedele de dava tarihinden 4 ay sonrası olan 08.10.2010 tarihinden, ilk karar 14.07.2011 tarihine kadar geçen süre için yasal faiz uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçe ile sadece fark bedele faiz yürütülmesi,
3-Kamulaştırma Kanununun . uyarınca harç ve yargılama giderlerinden davacı idarenin sorumlu olması gerektiğinin düşünülmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.