MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 23.maddesine dayanan kamulaştırılan taşınmazın, mal sahibi tarafından geri alım davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından, duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- K A R A R –
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 23.maddesine dayanan kamulaştırılan taşınmazın, mal sahibi tarafından geri alım istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.
2942 sayılı Kanunun 23. maddesi uyarınca kamulaştırılan taşınmazın iadesine karar verilebilmesi için kamulaştırmayı yapan idarenin, kamulaştırma işleminin kesinleşmesinden itibaren 5 yıl içinde kamulaştırma amacına uygun hiç bir işlem ya da tesisat yapmamış olması, taşınmazı olduğu gibi bırakması gerekir.
Somut olayda; uzlaşma suretiyle dava konusu taşınmaz 14.11.2008 tarihinde otogar yapılması amacı ile kamulaştırılıp, 18.12.2008 tarihinde davalı idare adına tapu siciline tescil edilmiştir.
02.05.2013 tarihinden itibaren dava konusu taşınmaz lunapark olarak işletilmek üzere Sütsa İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketine kiralanmış olup, lunapark ve eğlence alanı olarak kullanılmaya başlanmıştır 4.07.2013 tarihli imar planında yapılan değşiklikle ise, dava konusu taşınmaz piknik eğlence ve rekreasyon alanı olarak ayrılmış, ilan süresi içerisinde itiraz edilmeyen imar planı değişikliği kesinleşmiştir.
Yukarıda değinilen imar plan değişiklikleri ile taşınmazın eğlence ve rekreasyon alanı olarak ayrılması 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 23. maddesi anlamında amaca uygun işlemdir.
Yukarda açıklanan nedenlerle yasal koşulları oluşmaya davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı gerekçelerle kabulüne karar verimesi,
Doğru görülmemiştir.
Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.