MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- K A R A R –
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, Kamulaştırma Kanunu’nun 7. ve 8. maddelerinde yer alan ön şartlar yerine getirilmediği için dava şartı yokluğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davalılar arasında gösterilen ancak dava konusu 294 ada 4 parsel sayılı taşınmaz ile hukuki ilişkisi tespit edilemeyen ... yönünden husumet yokluğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, ön şart yokluğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi sonucu itibariyle doğrudur.
Aşağıda adı geçen davalılar dışındaki davalılara dava dilekçesi ve eklerinin usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği görüldüğünden, bu davalılar yönünden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;
1-Davalılardan ... vekilinin yargılama sırasında verdiği cevap dilekçesi ile bedele itiraz etmek suretiyle işin esasına girilmesini gerektirecek şekilde esas hakkında beyanda bulundukları gözetildiğinde, bu davalılar yönünden işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davanın ön şart yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi,
2-Davalılardan ...'e dava dilekçesi tebliğe çıkartılmadığı gibi, gerekçeli kararın ise yurtdışına tebliğe çıkartıldığı ancak tebliğ edilip edilmediğine dair cevap gelmeden, dosyanın temyiz incelemesi için gönderildiği anlaşıldığından, bu davalılar yönünden tebliğ evraklarının dönüşü beklenerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davanın ön şart yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/12/2017gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy