MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile davalı yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- K A R A R –
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Arazi niteliğindeki ... ili Merkez ... köyü ... parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.
Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.
Davalının temyiz itirazlarına gelince;
1-Dava konusu taşınmazın konumu, yüzölçümü, bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre objektif değer artışının raporda kabul edildiği gibi % 30 oranında olması gerekirken yerinde olmayan gerekçelerle resen yapılan değerlendirme sonucu aza hükmedilmesi,
2-Davacı idare tarafından düzenlenen kıymet takdir komisyon raporu ile 03.02.2015 tarihli bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz üzerinde bulunduğu belirtilen ağaçların bedeli hesaplanmış olmasına rağmen,mahkemece gerekçesi açıklanmadan ağaç bedeline hükmedilmemek suretiyle aza karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Davalının vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.