MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi
Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi davasının yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince (... 12. Asliye Hukuk Mahkemesi 2016/71 Esas–2016/352 Karar) davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince esastan reddine dair hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 04/04/2019 günü taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.
- K A R A R -
Talep, yargılamanın iadesi istemine ilişkindir.
İlk derece mahkemesince talebin reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, talep eden vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, talep eden vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... köyü 1348 parsel sayılı taşınmazın 25/12/1992 gün ve 1992/265 sayılı kamu yararı kararı ile ...-... ve ... Çevre Otoyolu ... Şantiye Sahası olarak kamulaştırılmasına karar verildiği, tapuda verilen ibra ve ferağ sonrası çekişmesiz bedelin hak sahiplerince tahsil edildiği, tapu malikleri tarafından açılan bedel arttırım davasının 01/02/1998 tarihinde denetimden geçerek kesinleştiği, tapu malikleri tarafından dava konusu taşınmazın amacına uygun olarak kullanılmadığı, boş ve atıl vaziyette bırakıldığından bahisle bedeli mukabilinde 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 23. maddesi uyarınca kendilerine iadesi için ... 12. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/23E.-sayılı dosyası ile açılan davada davanın reddine dair verilen kararın denetimden geçerek kesinleştiği anlaşılmıştır.
2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 23. maddesinde "Kamulaştırma bedelinin kesinleşmesi tarihinden itibaren beş yıl içinde kamulaştırmayı yapan idarece veya
22.maddenin dördüncü fıkrası uyarınca devir veya tahsis yapılan idarece; kamulaştırma ve
devir amacına uygun hiç bir işlem veya tesisat yapılmaz veya kamu yararına yönelik bir ihtiyaca tahsis edilmeyerek taşınmaz mal olduğu gibi bırakılırsa mal sahibi ve mirasçıları kamulaştırma bedelini aldıkları günden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte ödeyerek taşınmaz malını geri alabilir." denilmektedir.
Her ne kadar talep eden vekilince dava konusu taşınmazın yol yapılmak üzere kamulaştırıldığı ancak taşınmazın kamulaştırma amacına uygun olarak kullanılmadığı belirtilerek 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 23. maddesi uyarınca açılan geri alma davasının reddine dair verilen kararın kesinleşmesi üzerine 6100 sayılı HMK'nun 375/h maddesine dayanılarak yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulmuş ise de; dava konusu taşınmazın yol olarak değil yol yapımında taş ocağı, şantiye sahası ve stok sahası olarak kullanılmak amacıyla kamulaştırıldığı, kamulaştırılan taşınmazın yola yakınlığının 176+000 km sınırlarında bulunduğu ve kamu yararı da göz önünde bulundurularak amacına uygun şekilde kullanıldığı, dosyada mevcut 25/06/2012 tarihli Milli Emlak Genel Müdürlüğü'nün cevabi yazısında " söz konusu taşınmaza ...-..., ... Çevre Otoyolu, ... kavşağı, ... kavşağı, ... kavşağı arası ve muhtelif kesimlerde üst yapı iyileştirmesi ve bakım onarım inşaat işi yapım çalışmaları sırasında şantiye sahası ve malzeme deposu olarak ihtiyaç duyulduğunun bildirildiği" bu suretle halen o tarihte de idarece kullanılmaya devam edildiği, 2014 yılında ise taşınmaza ihtiyaç kalmadığından kamu yararına uygun olarak kullanılmak üzere 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 30. maddesi uyarınca trampa usulüyle ... Bakanlığına devredildiği, dava konusu yere karşılık olarak idareye yeni yapılacak yol yapımında makina tamir-ağırtaşıt otopark sahası olarak kullanılmak üzere 23055 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tahsis edildiği, bu itibarla 23. maddedeki iade koşulları gerçekleşmediği gibi aynı nedene dayanılarak talep edilen yargılamanın iadesi koşullarının da oluşmadığı anlaşıldığından, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Talep eden vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, aleyhine temyiz olunan davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 2.037,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 11/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.