MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi
Taraflar arasındaki taşınmazın orman tahdit sınırları içinde bırakılması nedeniyle uğranılan zararın TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin asıl ve birleştirilen davalardan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- K A R A R -
Asıl ve birleştirilen davalar; taşınmazın kesinleşen orman tahdit sınırları içinde bırakılması nedeniyle uğranılan zararın TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine İlişkindir.
İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce değerlendirme tarihinin ve faizin başlangıcının dava tarihi olması gerektiği gibi dava konusu taşınmazın davacılar adına olan tapusunun iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tescile karar verilmesi gerektiğinden bahisle HMK'nın 353/l-b-2. maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.
Dosya içindeki bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçeye göre; dava konusu taşınmazlar genel kadastro çalışması sonucu davacılar murisi adına 17.04.1967 tarihinde tapuya tescil edildiği, 22.10.2014 tarihinde tapu kayıtlarına dava konu taşınmazların bir kısmına tamamen bir kısmına ise kısmen orman sınırları içinde kaldığına dair şerh konulduğu ve 18.07.2017 tarihinde kesinleşen mahkeme kararıyla orman kadastrosunun kesinleştiği ve iş bu davanın 26.12.2016 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içinde açıldığı anlaşılmıştır.
Dava konusu taşınmazların kesinleşen orman kadastrosu kapsamında kalması nedeniyle uğranılan zararın TMK'nın 1007. maddesinde düzenlenen devletin kusursuz sorumluluğu kapsamında olduğunun kabulü doğru olduğu gibi, Beykoz İlçesi, Akbaba mahallesi 286, 287, 288, 289, 290, 291 ve 292 parsel sayılı taşınmazların arsa niteliğinde kabulü ile emsal incelemesi yapılarak dava tarihine göre değer biçilmesi ve buna göre de dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerektiğinden bahisle ve taleple bağlı kalınarak HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. Maddesi gereğince ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 28/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.