MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 356.maddesi uyarınca duruşmalı olarak ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- K A R A R -
Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.
İlk derece mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karara karşı, davalı Hazine vekilinin istinaf başvuru talebinin kabulü ile HMK’nın 356. maddesi uyarınca duruşma yapılarak ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden; dava konusu İzmir ili, Seferihisar ilçesi, Sığacık mahallesi, 3021 ada 15 parsel sayılı taşınmaz davacı adına tapuda kayıtlı bulunmakta iken Orman Yönetimi tarafından açılan tapu iptal ve tescil istemli davada Seferihisar Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2000/72 E. - 2005/24 K. sayılı kararı ile taşınmazın davacı adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verildiği, verilen kararın Yargıtay denetiminden geçerek 10.03.2006 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 06.03.2015 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.
Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davalı Hazine vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile Seferihisar Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/77 E. - 2017/33 K. sayılı kararının ortadan kaldırılarak dava konusu taşınmaz üzerindeki pansiyonunun işletilmesi sebebiyle hesaplanan gelir kaybı bedeline hükmedilmemesi gerektiği belirtilerek, arsa niteliğindeki taşınmazın zeminine emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek belirlenen bedeline hükmedilmek suretiyle 6100 sayılı HMK'nın 356. maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 24/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy