MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi
Taraflar arasındaki taşınmazın kesinleşen orman tahdidi içinde bırakılması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın davalı ... İdaresi yönünden husumetten reddine, davalı Hazine yönünden ise kısmen kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı Hazine ile davacı vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Sakarya 4 . Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/6 Esas - 2019/446 sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine ve davacı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- K A R A R -
Dava, taşınmazın kesinleşen orman tahdidi içinde bırakılması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.
İlk derece mahkemesince davanın davalı ... idaresi yönünden husumetten reddine, Hazine yönünden ise kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı ve davalı Hazine vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı ve davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi'nce verilen istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Sakarya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/6 Esas, 2019/446 Karar sayılı kararının incelenmesinde;
Dosyanın incelenmesinden, dava konusu Sakarya İli, Serdivan İlçesi, Aşağıdere Köyü 668 parsel sayılı 12.600,00 m2 yüzölçümlü tarla vasıflı taşınmazın, 1992 yılında satış yoluyla davacı adına tescil edildiği, dava konusu taşınmazın tapu kaydına 22.07.2016 tarihinde “parselin tamamı devlet ormanı sınırları içerisinde kalmaktadır.” şerhi konulduğu, tapu halen davacı adına yaşamakla beraber, kesinleşen orman tahdit sınırları içerisinde kalmak suretiyle hukuki değerini yitirdiği anlaşılmıştır.
Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davanın davalı ... yönünden pasif husumet yokluğundan reddi ile arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca taşınmazın tapu kaydındaki orman şerhi nedeniyle TMK'nın 1007. maddesi uyarınca bedelinin Hazine'den tahsiline taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;
1-Dava konusu taşınmazın kuru tarım arazisi niteliğine göre bulunduğu yörede yaygın olarak uygulanan münavebe sistemi İlçe Tarım Müdürlüğünden sorulup, aynı bölgeden, Dairemiz denetiminden geçen dosyalarda marul, kara lahana, mısır münavebesine göre değer biçildiği de dikkate alınarak, yörede uygulanan yaygın münavebeden ayrılma nedenleri yönünden bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
2-Dava tarihi olan 2016 yılı itibari ile taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaş ve cinslerine göre, maktu değerlerini gösterir resmi veriler İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden getirtilip, rapor denetlenmeden eksik inceleme ile ağaç bedeline hükmedilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Davacı ile davalı Hazine vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan Sakarya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/6 Esas - 2019/466 Karar sayılı hükmünün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.