MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi
Taraflar arasındaki mülkiyeti davacıya ait taşınmazın kesinleşen orman tahdit sınırları içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı ile davalı Hazine vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Sakarya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/209 E. - 2019/295 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı ile davalı Hazine vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- K A R A R -
Dava, mülkiyeti davacıya ait taşınmazın kesinleşen orman tahdit sınırları içinde kalması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.
İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı ve davalı Hazine vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı ve davalı Hazine vekillerince temyiz edilmiştir.
Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi'nin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Sakarya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/209 Esas – 2019/295 Karar sayılı kararının incelenmesinde;
Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davacı adına kayıtlı dava konusu Sakarya İli, Serdivan İlçesi, Çubuklu Köyü, 955 parsel sayılı 9.100 m² yüzölçümlü taşınmazın bulunduğu yörede yapılan orman sınırlandırma çalışmalarında dava konusu taşınmazın orman sınırlarına alındığı ve orman tahdit sınırları kapsamında kaldığının kesinleşmesiyle taşınmazın tapu kaydına orman olduğu şerhinin 22.06.2015 tarihinde konulduğu anlaşılmaktadır.
Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve taşınmazın gerçek bedelinin TMK'nın 1007. maddesi gereğince davalı Hazine'den tahsiline, davacı adına olan tapu kaydının iptal edilerek orman vasfı ile Hazine adına tescil edilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;
1-) Davalı ... hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
2-) Davalı Hazine'nin harçtan muaf olduğu belirtildiği halde, yargılama giderleri arasında aleyhine harca hükmedilmesi,
Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;
a-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir paragraf olarak (Davalı ... hakkındaki davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine,) cümlesinin eklenmesine,
b-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin 5’inci paragrafının hükümden tümüyle çıkartılmasına, yerine (Davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacıdan alınan başvurma harcının mahsubu ile bakiye harçların karar kesinleştiğinde talep halinde yatırana iadesine,) cümlesinin yazılmasına,
c-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin 8’inci paragrafında yer alan (olmak üzere 2.261,63 TL yargılama giderinin kabul- red oranına göre 2.050,00 TL'si ile Keşif Harcı Gideri 475,60 TL, Başvurma Harcı 29,20 TL, Peşin Harç 102,47 TL, 85,70 TL İstinaf Kanun Yoluna Başvuru Harcı ve Islah Harcı 5.147,43 TL olmak üzere toplam 7.890,40 TL) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Keşif Harcı Gideri 475,60 TL olmak üzere toplam 2.737,23 TL yargılama giderinden kabul ve ret oranına göre 2.480,48 TL) ibaresinin yazılmasına,
Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.