MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi
Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemin ilişkin asıl ve birleştirilen davalardan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davaların kısmen kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin davacı idare vekili yönünden esastan reddine, davacılar vekili yönünden ise kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- K A R A R -
Asıl ve birleştirilen dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
İlk derece mahkemesince asıl ve birleştirilen davaların kısmen kabulüne dair verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce davalı idare vekili yönünden esastan reddine, davacılar vekili yönünden ise kabulü ile HMK’nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; ilk derece mahkemesince asıl ve birleştirilen davaların kısmen kabulüne dair verilen karara karşı; davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacılar vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile Ankara Batı 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/164- 2020/70 E/K. sayılı kararı ortadan kaldırılarak, taşınmazın 51 numaralı parselasyon planı uyarınca uygulamaya alındığı, uygulama sonucu tapuya tescillerin yapıldığı ve kesinleştiği 1973 yılı itibariyle, 6785 sayılı İmar Kanunu'nun 42. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 22.11.1963 tarih ve 1963/65-278 sayılı kararı ile iptal edildiği ve bu kararın 14.01.1964/11606 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdiği, mer’i 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 18. maddesi benzeri düzenlemeyi içeren 1605 sayılı Kanunla yapılan düzenlemenin yürürlüğe girdiği 20.07.1972 tarihine kadar zayiat ya da düzenleme ortaklık payı adı altında yapılan kesintilerin yasal dayanağının kalmadığı, ayrıca taşınmazda yapılan kesintilerin zayiat adı altında değil, yola terk olarak ayrıldığı ve tapuda davacılar murisi adına kayıtlı olduğu da dikkate alınarak, arsa niteliğindeki Sincan Mahallesi 514 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve yola terk olarak kesilen 13.871,00m2lik kısmın tamamı üzerinden davacılar payına düşen bedelin tahsiline ilişkin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.