MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi
Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.
- K A R A R -
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi’nce kabulü ile İstanbul Anadolu 16. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2016/359 Esas ve 2018/1 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına, eksik delillerin toplanıp davanın yeniden görülmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine
iadesine, dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda HMK'nın 353/1-6-a maddesi uyarınca kesin olarak karar verilmiş; bu kararın, davacı idare vekilince temyiz edilmesi üzerine HMK'nın 366/1.maddesi yollaması ile 346/2 maddesi uyarınca kararın kesin olduğu gerekçesiyle, davacı idare vekilinin temyiz talebi İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi’nin 24.01.2020 tarihli ek kararı ile reddedilmiş ve bu ek karar, yine davacı idare vekilince süresi içerisinde temyiz edilmiş; hüküm, Dairemizin 28.04.2021 tarih, 2020/3105 E. - 2021/6476 K. sayılı kararı ile bozulmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nce bozma ilamına karşı önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.
02.12.2016 günlü, Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa ile değişik 6100 sayılı Kanun’un geçici 4. maddesi uyarınca yapılan incelemede;
HMK’nın 353/l-a-6 maddesinde, ilk derece mahkemesince, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması halinde, esasa ilişkin inceleme yapılmadan kararın kaldırılmasına kesin olarak karar verileceği düzenlenmiştir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 27/05/2021 gün ve 2020/(20)5-451 Esas - 2021/636 Karar sayılı ilamı da gözetilerek, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-a-6. maddesi gereğince verilen karar; aynı Kanunun 353/1-a ve 7251 sayılı Kanun’un 39. maddesi ile eklenen 362/1-g maddesi uyarınca kesin olup bu kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamayacağından direnme kararı yerindedir.
Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy