MAHKEMESİ: Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi
Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- K A R A R -
Asıl ve birleştirilen dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davacıların murisi adına kayıtlı Adıyaman İli, Merkez İlçesi, Yenipınar Mahallesi, Ocak 1958 tarih ve 201 sıra sayılı 2.502,72 m2 yüz ölçümü olan taşınmazın Gölbaşı-Adıyaman Devlet Yolu Kamulaştırması kapsamında Adıyaman Vilayeti İdare Heyetinin 04.07.1958 tarih ve 101 sayılı kararına istinaden kamulaştırıldığı ve Şubat 1959 tarih 26 ve 27 sıra sayılı taşınmazlara ayrıldığı, 27 sıra sayılı 692,00 m2 yüzölçümlü taşınmazın Mart 1959 tarih 91 sıra sayısı ile yola terkin ile sicilden çıkartıldığı, 26 sıra sayılı taşınmazın Mehmet Akif Mahallesi 390 ada 65 parsel sayılı taşınmaz haline geldiği, Şubat 1959 tarih 27 sıra sayılı taşınmaz için kamulaştırma evraklarının Elazığ 2. Noterliğince düzenlenen 18.12.1967 tarihli tebligat ile davacılar murisi adına bizzat tebliğ edildiği, akabinde murisin yol olarak terkin edilen 692m2’lik taşınmazdaki hissesini bedeli karşılığında tapuda satış işlemi sonucu rızai ferağ vermesi üzerine tapu kaydında yol olarak terkin edildiği gözetilerek, kamulaştırma işlemlerinin davacılar murisi yönünden kesinleştiğinin kabulü ile davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.