MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi
Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair kararına davacı idare vekilinin temyizi üzerine hükmün kesin olduğundan bahisle istemin reddine ilişkin yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
-KARAR-
Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili ve davalı ... tarafından yapılan istinaf başvurusu üzere İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince; davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı ...’in istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile vekalet ücreti yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.
Kararın temyizi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince 28/01/2021 tarihli ek karar ile istinaf incelemesine konu edilen mahkeme kararının kesin olarak verilmiş olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, ek karar süresi içerisinde davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre, karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-a maddesi gereğince, miktarı veya her paydaş için değeri 72.070-TL'yi geçmeyen davalara ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olup bu kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamayacağından, ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 26/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.