MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi
Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- K A R A R -
Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.
İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle hak düşürücü süre geçtiğinden davanın usulden reddine dair yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre;dava konusu İstanbul İli Başakşehir İlçesi Hoşdere Mahallesi 1928 ve 1940 parsel sayılı taşınmazların Karayolları Genel Müdürlüğünün 10.06.1988 tarih ve 1988/54 sayılı kararına istinaden kamulaştırılmasına karar verilip kamulaştırma evrakının Beşiktaş 5.Noterliğince 15/05/1989 tarihinde aynı yerde muhasebe şefine tebliğ edildiği, davacı tarafından açılan Tezyidi Bedel davasının Büyükçekmece Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 28/05/1991 tarih 1989/740 Esas-1991/196 Karar sayılı dosyası ile kısmen kabulüne karar verildiği, kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği, bu haliyle kesinleşmiş bir kamulaştırma işleminin bulunduğu anlaşıldığından, davanın esastan reddine karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca hükmün gerekçesi düzeltilmek suretiyle davanın hak düşürücü süre geçtiğinden usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 26/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.