(765 S. K. m. 59, 81, 404) (1412 S. K. m. 322)
Dava: Kullanmak maksadıyla uyuşturucu maddelerden esrar bulundurmaktan sanıklar E. T. ve N. Ö.nün yapılan yargılamaları sonunda T.C.K.nun 404/2, 59 ve 81/1 inci maddeleri gereğince E. T.nin iki sene altı ay hapis 83 lira 30 kuruş ağır para, N. Ö.nün iki sene on ay yirmi gün hapis 97 lira 10 kuruş ağır para cezasıyla mahkumiyetlerine ve esrarın müsaderesine dair Gelibolu Asliye Ceza Hakimliğinden verilen 4.4.1973 tarihli ve 973/19-22 sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmesi şartı yerine getirilmesi üzerine mahallinden gönderilip C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye tevdi olunan dava evrakı incelenerek geri düşünüldü:
Karar: Yapılan duruşmaya, toplanan delillere ve dayanılan gerekçeye göre sübuta ilişen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak:
Sonuç: Sanık N. Ö. hakkında tekerrür sebebiyle yapılan arttırmada T.C.K.nun 81/3 üncü maddesi gözönünde tutulmak suretiyle hükümden sonra yürürlüğe giren ve 647 sayılı kanunda değişiklik yapılmasına dair olan 1712 sayılı kanunun 5 nci maddesinin 6 inci fıkrası uyarınca eski hükümlülüğe dahil bulunan 150 lira ağır para cezasının bir gün 10 lira sayılmak üzere hapis cezasının 15 gün arttırılması gerekmiş bulunduğundan hükmün bozulmasına ve C.M.U. K.nun 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık N. Ö.nün 2 sene 9 ay 15 gün hapis ve 97 lira 10 kuruş ağır para cezası ile tecziyesi ve yargılama giderinin tahsilindeki teselsül kaydı kaldırılması suretiyle sair tatbikatı kanuna uygun olan hükmün tebliğnameye kısmen muhalif olarak düzeltilerek ONANMASINA depo paralarının geri verilmesine 19.06.1973 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy