(765 S. K. m. 440, 442)
Zina yaptıkları yapılan yargılama sonunda anlaşılan sanık M. T. ve Z. Ç.nin TCK. nun 440/1 -2, 80 ve 59 ncu maddeleri gereğince neticelen beşer ay 25 şer gün hapislerine dair (İstanbul) 11 inci Asliye Ceza Hakimliğinden verilen 28.2.1973 tarihli ve 973/69-93 sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmesi şartı yerine getirilmesi üzerine mahallinden gönderilip C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye tevdi olunan dava evrakı incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sanıkların sübuta ilişen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak:
1- Z. Ç. müşteki kocası kendisine bakmadığı için evinden ayrılarak İstanbul'a gittiğini ve orada kocası aleyhine boşanma davası açtığını iddia etmiş olmasına göre; sanığın bu savunması üzerinde durularak boşanma davasının sonucu da sorulup haklı bir terk mevcut olup olmadığı araştırıldıktan sonra neticesine göre TCK. nun 442 nci maddesinin uygulanmasına yer olup olmadığının karar yerinde tartışılmaması,
2- Ahvali şahsiye hakkındaki kayıtlarına nüfus tezkerelerine işlettirilmemesi hususunun da varit olabileceği göz önüne alınarak müşteki ile sanık Z.Ç.nün evlilik kayıtlarının usulen mahallinden celb olunmaması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan hükmün tebliğname gibi CUMK. nun 321 nci maddesi gereğince BOZULMASINA, depo paralarının geri verilmesine 17.10.1973 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy