(765 S. K. m. 54, 59, 62, 414)
Dava: 6.10.1969 doğumlu E. L.nin ırzına geçmeye tam derecede teşebbüs ettiği yapılan, yargılama sonunda anlaşılan sanık ve tutuk E. Ö. in TCK. nun 414/2, 62, 54/3 ve 59. maddeleri gereğince iki sene dokuz ay 10 gün ağır hapsine 2.000 lira manevi tazminatın sanıkta alınarak müdahile verilmesine dair Karaman Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.12.1973 tarihli ve 973/97-83 sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmesi şartı yerine getirilmesi üzerine mahallinden gönderilip C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye tevdi olunan dava evrakı incelenerek gereği düşünüldü :
Karar: 6.10.1969 doğumlu olup olay günü 4 yaşı içinde bulunan mağdure, sanık tarafından arkadaşlarının yanından alınarak civardaki bir bahçeye götürülmüş ve bir müddet sonra da salıverilmiştir. Ağlayarak arkadaşlarının yanına gelen mağdure, sanık tarafından ırzına geçildiğini söylemiştir.
Sanığın kendiliğinden serbest bıraktığı mağdurenin ırzına geçmesi için mani bir sebep bulunmadığına göre, ırza geçmeye tam teşebbüs halinde vajende daha fazla bir tahribatın husulünün mümkün olup olmadığı ve tesbit edilen bulguların penisle duhulün fiziki imkansızlığı sebebiylemi husule geldiği yoksa hoyratça bir tasaddi sırasında husulünün mümkün olup olmayacağı hakkında mağdure ve sanık muayene ettirilip tenasül uzuvlarının durumu da tesbit edildikten sonra Adli Tıp Meclisinden gerekli mütalaa alınmadan eksik soruşturmaya dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün tebliğname gibi CMUK. nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, depo parasının geri verilmesine 12.03.1974 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy