(765 S. K. m. 55, 59, 61, 414)
Dava: 18.04.1965 doğumlu S.'nin zorla ırzına geçmeye eksik derecede teşebbüste bulunmaktan sanık H.'nin yapılan yargılaması sonunda TCK. nun 414/2, 61, 55/3 ve 59. maddeleri gereğince 1 sene 10 ay 6 gün ağır hapis cezasıyla mahkumiyetine dair Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.03.1976 gün ve 1975/183 esas 976/31 karar, sayılı hükmün süresi içinde duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş ve şartı yerine getirilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle, dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu:
Karar: Yargıtay Ceza Genel Kurulunca son benimsenen görüş 417. maddenin uygulanabilmesi için birden fazla kişilerin ırza geçme fiilini ayrı ayrı tam olarak işlemiş olmaları şartının aranmasına gerek olmadığı doğrultusunda bulunmaktadır. Dairemizce de benimsenen bu görüş sonucu olarak 417. maddenin teşebbüs safhasında kalan suçlarda da uygulanması icap edeceği gibi 417. madde, suçun birden fazla kişi tarafından işlenmesi takdirinde mağdur üzerinde yapacağı etki nazara alınarak vaz edilmiş bulunduğundan faillerden birisinin 11 yaşından küçük olması diğerinin farik ve mümeyyiz bulunmaması da sonucu değiştirmeyeceği cihetle sözü geçen maddenin uygulanmaması sanığa karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Sonuç: Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarıyla müdafiinin duruşmalı inceleme sırasındaki savunmalarının reddiyle hükmün tebliğname ve mütalaa gibi ONANMASINA, depo parasının gelir kaydına, 04.06.1976 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy