(1412 S. K. m. 22) (765 S. K. m. 296, 463)
Dava: Ahmet'i kasten öldürmekten ve Mevlüd'ü kasten öldürmeye tam derecede teşebbüsten sanık Baki ve suç faillerini evinde gizlemekten sanık Hasan ve işbu kavgada yaralıya el uzatmaktan sanık Davut ve kavganın çıkmasına sebebiyet vermekten sanık Halil'in yapılan yargılamaları sonunda : Hükümlülüklerine ve sanık Baki'ye verilen ağır hapis cezasının miktarı göz önüne alınarak silah taşımaktan ayrıca ceza tayinine mahal olmadığına ve dosyada miktarları yazılı manevi tazminatlar ile maktu ve nisbi vekalet ücretlerinin sanıklardan tahsiline ilişkin ŞEBİNKARAHİSAR Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 1.12.1975 gün ve 46/73 sayılı hükmün sanık Hasan'a ilişkin kısmının Cumhuriyet Savcısı ve kendilerine ait mahkumiyet cihetinin sanıklar tarafından Yargıtay'ca incelenmesi istenilmiş ve Baki'den maada sanıklar koşullarını yerine getirmiş ve sanık Baki duruşma da istemiş ve hükmün öldürme kısmı resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile dairemize gönderilmekle Baki'nin duruşmaya savunucu göndermemesi sebebiyle duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: 1 - Sanık Baki temyiz koşulunu yerine getirmediğinden bu sanığa öldürmeye teşebbüsten ve silahtan verilen cezalar inceleme dışı bırakılmıştır.
2 - 16.5.1975 ve 23.5.1975 günlü istinabe tutanaklarında ifadeleri tespit edilen tanıkların sonuca etkili bilgileri olmadığından bu tanıkların dinlenmesinden usulün 22/2. maddesine muhalefet edilmesi bozma sebebi yapılmamıştır.
3 - Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Baki'nin öldürme suçu ile sanıklardan Davut ve Halil'in suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, öldürme suçunda cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık Baki'nin vasfa, eksik inceleme ve 463. maddenin uygulanması gerektiğine ve sanık Halil'in sübuta, 647 sayılı kanunun uygulanması gerektiğine ve teşdit sebebi olmadığına ve vesaireye sanık Davut'un vasfa, teşdit sebebi olmadığına ve vesairiye ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle resen de temyize tabi bulunan sanık Baki'ye ait öldürme suçundan verilen hüküm ile sanık Davut ve Halil hakkında verilen hükmün ONANMASINA, sanık Davut ve Halil'e ait depo paralarının gelir kaydına 40'ar lira nisbi onama harcının sanık Davut ve Halil'den alınmasına ancak;
A - Sanık Hasan'ın diğer sanıkların işledikleri cürümden istifadelerini temine veya hükümetçe icra olunacak tahkikatı yanlış yola sevketmeye yahut hükümetin araştırmalarına karşı failleri gizlemeye yardım ettiğinin delillerin etraflı şekilde izah kılınmadan evine gelen sanıkların öldürme suçunu işlediğini bilmeden evine misafir olarak kabul eden sanık Hasan'ın bilahare kasabaya gidip evine gelenlerin adam öldüdüklerini öğrenince onların evde kalmarını arzu etmemesine rağmen yazılı şekilde suçunun sübutunun kabul edilmesi,
B - Sübutun kabul edilmesi halinde de sakladığı kimseler arasında ağır hapis cezasını müstelzim suçları işleyenler olmasına göre cezasının 2 seneden az olamayacağının düşünülmemesi,
Sonuç: Yasaya aykırı sanık Hasan'ın ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ile tebliğname münderecatı bu itibarla yerinde görüldüğünden sanık Hakan hakkında verilen hükmün gösterilen sebeplerden ötürü BOZULMASINA sanık Hasan'a ait depo parasının geri verilmesine 1.4.1976 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy