(765 S. K. m. 36, 59, 404) (1412 S. K. m. 321)
Dava: Kullanmak maksadıyla uyuşturucu maddelerden esrar bulundurmaktan sanık Selahattin'in yapılan yargılaması sonunda, TCK. nun 404/2, 59 ve 36. maddeleri gereğince takdiren 2 sene 6 ay hapis ve 250 lira ağır para cezasıyla mahkumiyetine, esrarın müsaderesine dair Kütahya Asliye Ceza Hakimliğinden verilen 17.11.1975 gün ve 974/169 Esas, 975/391 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş ve şartı yerine getirilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sübuta ilişen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak:
Sanıkta ele geçirilen esrarın azlığı ve sanığın açık beyanı tahfif sebebi olarak kabul edilip TCK. nun 404/2. maddesiyle aşağı had üzerinden hürriyeti bağlayıcı ceza tayin edildiği halde, ağır para cezasında kabulün aksine bir tutumla ve takdiren sözcüğü ile asgari hadden fazla ağır para cezası tayini,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanık vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün tebliğnamedeki istek hilafına CMUK. nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, depo parasının geri verilmesine 20.01.1976 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy