(765 S. K. m. 456, 457) (1412 S. K. m. 407)
Dava: Fatma'yı zorla kaçırmaya teşebbüs etmekten sanık Zekeriya ve Mehmetin yapılan yargılamaları sonunda : Sanıkların eylemi müessir fiil mahiyetinde görüldüğünden TCK.nun 456/4, 4571, 51/1, 59 ve 647 sayılı kanunun 6. maddeleri gereğince cezasıyle mahkumiyetlerine ve Zekeriya'nın cezasının teciline dair Ünye Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 22.1.1976 gün ve 976/17 esas, 1 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi müşteki ve sanıklar tarafından istenilmiş ve şartı yerinde getirilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi.
CMUK. nun 365 ve daha sonraki maddelerine uygun olarak müdahale isteğinde bulunmamış ve bu sıfatı kazanmamış müşteki Fatma'nın hükmü temyize yetkisi bulunmadığından temyiz isteğinin reddine ve sanıklar vekilinin temyizine hasren inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü :
Karar: Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçe ve takdire göre sanıklar vekilinin sübuta ilişen temyizi yerinde görülmediğinden reddine,
Ancak,
1 - Tabancanın kabza kısmıyla vurulması halinde TCK.nun 457. maddesi ile cezanın artırılması,
2 - Ayrı ayrı adiyen müessir fiil suçunu işleyen sanıklardan yargılama giderinin mütesaviyen alınması gerekirken müteselsilen tahsiline karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve temyiz itirazları ile tebliğname münderecatı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA depo paralarının geri verilmesine 17.3.1976 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy