(765 S. K. m. 209) (1412 S. K. m. 171) (1609 S. K. m. 1, 2)
Dava: Mardin Emniyet Müdürlüğünde görevli polis memuru bulundukları sırada irtikapta bulunmaktan sanıklar Y. ve K.'nin yapılan yargılamaları sonunda TCK.nun 64/1. maddesi delaletiyle 209/1-3 ve 59. maddeleri gereğince neticeden 2'şer sene 9'ar ay 10'ar gün ağır hapis cezalarıyla mahkumiyetlerine, suç tarihi ve niteliği itibariyle 1803 sayılı Af Kanunun 1/B ve TCK.nun 97. maddeleri uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davasının ortadan kaldırılmasına dair M.......... 1 inci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28/11/1975 gün ve 1974/20 esas 1975/208 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olmakla dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıdaki yazılı karar ittihaz olundu:
Karar: Sanıklar gıyaplarında verilen hüküm usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediğinden temyiz istekleri süresi içinde kabul edilmiştir.
Bazı Cürümlerden Dolayı Memurlar ve Şerikleri Hakkında Takip ve Muhakeme Usulüne dair 1609 Sayılı Kanunun 1. maddesi bu maddede saydığı suçlardan dolayı memurin muhakemat kanunun cari bulunmadığını belirtmiştir. 1609 Sayılı Kanunun 2. maddesinde bu kanuna göre takibi gereken suçlarda ilk tahkikat mecburi tutulmuştur. İlk tahkikatın mecburi tutulması keyfiyeti memurlar hakkında teminat niteliğindedir. 1609 Sayılı Kanun 20.05.1930 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla CMUK. nun 1696 Sayılı Kanunla değiştirilen 171. maddesinin ilk tahkikatı savcıların takdirine bırakan hükmü 1609 Sayılı Kanuna ilişkin suçlarda geçerli değildir. Bu suçlar 1609 Sayılı Kanunun 2. maddesinde yazılı olduğu üzere mecburi olarak ilk tahkikata tabidir.
Sonuç: Bu nedenle sanıklar Y. ile K.'nin temyiz itirazları yerinde olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün CMUK. nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, depo paralarının geri verilmesine 03.06.1977 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy