(765 S. K. m. 202, 210, 227)
Dava: İstanbul Kasımpaşa PTT. İdaresinde telgraf memuru bulunduğu sırada 994 lira 20 kuruşu muhtelif tarihlerde zimmetine geçirdiği ve muhakeme edilmezden önce bu parayı tamamen ödediği yapılan yargılama sonunda anlaşılan sanık Coşkun'un TCK. nun 202/1-2, 80, 59 ve 227/son maddeleri gereğince neticeden beş ay yirmibeş gün ağır hapis cezasıyla mahkumiyetine, müebbeten memuriyetten mahrumiyetine ve 647 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca verilen cezaların teciline dair İstanbul 3 üncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28/12/1977 gün ve 977/148 Esas, 977/410 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş ve şartı yerine getirilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre sanığın sair temyiz itirazları yerinde olmadığından reddine, Ancak:
Kasımpaşa PTT. Müdürlüğü'nde telgraf memuru olan sanığın, telgraf çekmek üzere gelen kişilere verdiği makbuza kelime adedi ile telgraf ücretlerini fazla yazmış dairesindeki kaydına ise, tarifeye uygun olarak kaydetmiş ve bu suretle sahibini fazla ücret tediyesine ikna ederek tahsil ettiği fazla parayı temellük eylemiştir.
Görevi icabı kendisine tevdi olunan veya muhafaza ve mesuliyeti altındaki paradan almadığına ve İdarenin bir zararı doğmamış bulunmasına nazaran, eyleminin zimmet suçunu değil, TCK. nun 210. Maddesine mümas ikna yoluyla irtikap suçunu teşkil edeceği düşünülmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde olduğundan hükmün kısmen tebliğname gibi CMUK. nun 321. madde gereğince bu nedenle BOZULMASINA ve depo parasının geri verilmesine, 12.04.1978 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy