(765 S. K. m. 416, 430, 435)
Dava: Reşit olmayan M.'yi rızasıyla yanında alıkoymaktan, adı geçenle livata suretiyle rızaen cinsi münasebette bulunmaktan ve fuhuşa teşvik etmekten sanık A.'nın yapılan yargılaması sonunda TCK. nun 430/2, 416/son, 453/3 ve 71. maddeleri gereğince neticeden ve içtimaen onsekiz ay hapis cezasıyla mahkumiyetine dair Adana Birinci Asliye Ceza Hakimliğinden verilen 28/03/1978 gün ve 1977/1242 esas 1978/210 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş ve şartı yerine getirilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar : Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre rızaen kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarına ilişen temyiz itirazları yerinde olmadığından reddine.
Fuhuşa teşvik suçuna gelince:
15 yaşını doldurmuş 21 yaşını bitirmemiş olan kimsenin fuhuşa teşviki suçunun maddi unsurları, mağdurun teşviki ve fuhuşun yolunun kolaylaştırılmasıdır. Mücerret bir üçüncü kişiye mağdurenin pavyonda çalıştırılması teklifi TCK. nun 435. maddesinde yazılı olduğu şekilde bizzat mağdurenin teşviki mahiyetinde değildir. Kaldı ki, fuhuş ve fuhuş yüzünden bulaşan zührevi hastalıklarla mücadele tüzüğünün 96. maddesi açıklığı karşısında Pavyonun fuhuş yapılan yer olarak kabulü de mümkün değildir.
Buna göre suç unsurları bulunmadığı halde sanık hakkında yazılı şekilde TCK. nun 435/3 üncü maddesi ile ceza tayini,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanığın temyiz itirazları ile tebliğname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK. nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, depo parasının geri verilmesine 20.09.1978 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy